اعتماد به نفس

 اعتماد به نفس

***

موضوع داغ اعتماد بنفس موضوع ذهنی من هم بوده. کنفرانس‌های اعتماد به نفس هم می‌رفتم. تمرین های اعتماد به نفس و غیره! 

اما کل این داستان با شناخت بهترِ خود؛ مثل تمام سوالهای دیگر؛ تقریباً به طور کامل حل می‌شود. 

برای فهمیدن اعتماد بنفس اول باید ببینیم این نفس چیست که می‌خواهیم به آن اعتماد کنیم! در واقع این سوال هم زیرمجموعه‌ی همان سوال اصلی ماست! سوال بزرگِ «من کیستم؟»

در لینک زیر نوشته‌هایی در موضوع هویت و کیستی نفس می‌توانید پیدا کنید. توصیه می‌کنم حتماً اگر موضوع اعتماد بنفس هنوز در ذهن شما هست؛ لینک زیر را مطالعه بفرمایید. 


https://www.unwritable.net/search/label/من%20کیستم?m=1


البته اینطور دریافت نشود که نویسنده؛ صد در صد از این موضوع عبور کرده اما می‌توانم تجربیات خودم را بیان کنم. 

حس اعتماد بنفس هم شبیه بسیاری حس های دیگر گذراست. گاهی شدیدتر تجربه می‌شود و گاهی ضعیف تر. 

اگر کسی منبع و منشأ اعتماد و اطمینان به خود را پیدا کند و در واقع درک درستی از نفس یا خودش داشته باشد می‌تواند بیشتر و بیشتر در وادی اطمینان بماند. 

به طور خیلی ساده؛ کسی که شناخت و درک واقعی از خودش داشته باشد با این موضوع و مسأله اصلاً مواجه نمی‌شود. 

اعتماد و اطمینان واقعی به چیزی یا کسی وقتی بوجود می‌آید که آن چیز یا آن کس پایدار و نامیرا باشد! 

مثلاً کسی که بدن قوی و زیبایی دارد و موقتا‌ً احساس اعتماد بنفس دارد نمی‌تواند کاملاً از پایداری آن بدن مطمئن باشد. بالاخره روزی این بدن پیر و ضعیف و پژمرده می‌شود. 

یا کسی که به روابط یا داشته‌های فیزیکی خودش اعتماد دارد و از آنها اطمینان و اعتماد بنفس می‌گیرد هم نمی‌تواند این حس را به صورت خیلی پایدار تجربه کند! روابط دستخوش تغییرات می‌شوند و داشته ها هم هرچقدر در بانک‌های مطمئن یا گاوصندوق های محکم ذخیره شده باشند باز هم بالاخره روزی بدست مرگ از ما گرفته می‌شوند! 

اکر کسی بخواهد از ذهن خودش و توهم هوش و ذکاوت خودش اعتماد بگیرد هم راه به جایی نمی‌برد! باهوش‌ترین ذهن ها هم روزی خسته و فرسوده می‌شوند. و ذهنی که مدام در آینده باشد هیچگاه نمی‌تواند به پایداری چیزی به عنوان آینده مطمئن باشد! 

آینده عملاً چیزی نیست جز یک فکر گذرا! آینده وجود واقعی ندارد. پس نمیتوان به آینده هم اعتماد داشت! 

اعتماد بنفسی که در مقایسه و مسابقه بدست بیاید هم گذرا و ناپایدار است. همواره کسی بالاتر و بهتر وجود دارد و همواره احتمال پیدا شدن یک رقیب قوی تر هست! 

پس مقایسه‌های ذهنی هم نمی‌تواند حس پایدار اعتماد بنفس برای کسی ایجاد کند! 

مثلاً موضوع آبرو که مرتبط با اعتماد بنفس اجتماعی است در مطلب زیر به آن پرداخته شده. 


مرزبندی و هویت سازی های ذهن

https://www.unwritable.net/2023/01/blog-post_86.html


اگر شما به دنبال اعتماد بنفس از منابع کاذب بالا باشید؛ این نوشته را منفی می‌بینید!با خواندن این نوشته امکان دارد احساس عدم اعتماد به نفس و شاید ترس کنید!  بهتر است ادامه ندهید! 

اما قبل از ترک خواندن می‌خواهم بگویم که چیزی هست که می‌توانی به آن اعتماد کنی!

یک چیز نانوشتنی! 

یک چیزی که چیز نیست! 

غیر قابل توضیح و تفسیر! 

مثل این صفحه‌ که کلمات در آن نقش بسته؛ وجود دارد اما هر کلمه ای که روی آن گفته شود یا درباره‌ی آن نوشته شود چیزی است خلاف آن!

یکی از مفاهیم اصلی که به این نانوشتنی رهنمون می‌شود مفهوم حال یا حضور است! 

زمان حال تنها چیزی است که وجود واقعی و دائمی دارد! 

اگر آن را پیدا کنی اطمینان و اعتماد واقعی را یافته‌ای! 

تنها منبع اعتماد و تنها چیز پایدار!

تنها چیزی که وجود داشته و حتی بعد از اتمام این نوشته و اتمام این بدن مادی هنوز خواهد بود!

تنها منبع ازلی و ابدی!

اینجاست که خودت را پیدا کردی! تو هم همان نانوشتنی هستی! وجودِ دیگری در کار نیست!

امیدوارم تمام انسان‌ها روزی این تجربه و این اعتماد و این سرور دائمی را درک و تجربه کنند. 

من هم اگر درکی دارم خودم را مدیون معلمانی می‌دانم که در طول تمان زمان‌ها با عشقی که خودشان یافته بودند ما را هم به آن مسیر رهنمون شدند. 

یکی از آن معلم ها اکهارت بوده و هست. 

و شاید خود او خیلی بهتر و ساده تر از من بتواند در مورد این موضوع اعتماد بنفس یا عزت نفس صحبت کند! 

پس با هم گوش جان بسپاریم:


The challenge of self esteem on YouTube by Ekhart Tolle


https://youtu.be/JBA8W3ldPrA





نظرات

برای تجربه‌ی کل نانوشتنی ها؛ لطفا فهرست موضوعی و زمانی بالای صفحه را ببینید!

صدای سخن عشق

جاعنوانی

میراثِ من!

معنیِ زندگی

خواستن و استغنا

مهمترین کار ۳

چسبیدن به دنیا

مراقبهء نوشتن ۱۶ اردیبهشت

فرمولِ حالِ بد

برای تارا، همه‌ی آدم‌ها و خودم!