ترس را دوست دارم

 ترس را دوست دارم

---

وقتى براى ترس از تنهايى مى نويسم

و براى ترس از گرسنگى مى خورم و مى نوشم


من عاشق ترسم وقتى آنرا مى بوسم!

چون مورى كه مى دود

و كودكى كه با ولع مى مكد


و انگشتى كه با چشمان باز شيشه اى نورانى را لمس مى كند!


وقتى نور خورشيد زمين سرد را تنها مى گذارد

و ما به دنبال ماه و ستارگانى در آسمان تاريك مى گرديم

و داستانها مى گوييم!


خرس بزرگ و كوچك

سواركار و سوار!


خوشه ى انگور!


وسياهچاله هايى به وسعت تنهايى آسمان!


***

من مى ترسم پس هستم!


آيااگر نترسم نيست مى شوم؟ 

يا هستى ابدى پيدا مى كنم؟

نظرات

برای تجربه‌ی کل نانوشتنی ها؛ لطفا فهرست موضوعی و زمانی بالای صفحه را ببینید!

میراثِ من!

خواستن و استغنا

پذیرشِ کامل

معنیِ زندگی

مهمترین کار ۳

چسبیدن به دنیا

صدای سخن عشق

در جستجوی سلامتی - مراسم غذا

مراقبهء نوشتن ۱۶ اردیبهشت

عشق چیست؟