سکس، غیبت، سیاست

 سکس، غیبت، سیاست

***

طبق آمار اینترنت اینها موضوعات پر طرفدار هستند. 


سکس چون جذاب است. چون برای لحظاتی تو را از ذهن رها می‌کند. 

هر زن جذاب یا مرد جذابی که بدن یا زیبایی های بدنی اش را نشان می‌دهد برای لحظاتی، توجه کوتاه مدت تو را جلب می‌کند. اما فقط برای لحظاتی. 

این جذابیت جنسی تا لحظه‌ی ارگاسم، تو را می‌برد و بعد دوباره تشنه رهایت می‌کند. 

تو دنبال یکی شدن بودی اما در بُعد بدن و فیزیک یکی شدن به سختی و آن هم موقتی بدست می‌آید. 


غیبت یا گاسیپ هم پرطرفدار است. غیبت به طور موقت تو را از خودت رها می‌کند. عیب های خودت را فراموش می‌کنی. مشکلات خودت را فراموش می‌کنی. 

غیبت به تو کمک می‌کند موقتاً خودت را نبینی. یک سلبریتی را به جای خودت ببینی. یا خودت را به جای او. غیبت نه فقط از نظر اخلاقی ناجوان مردی است، بلکه برای خودت مضر است. چرا؟ چون تو را از خودت غافل می‌کند. غیبت باعث می‌شود نتوانی خودت را در آینه ببینی. غیبت یعنی عیب خودت را در دیگری ببینی. 


سیاست هم پرطرفدار است. سیاست مخصوص کسانی است که حرف مهمی ندارند. حرف زدن از سیاست معمولاً برای سلب مسئولیت از خودمان است. سیاست پرداختن به بازی دیگران است. سیاست یعنی به جای بازی در زمین فوتبال، تماشاگر باشی و فقط هو بکشی! قطار سیاست خالی است. سیاست یعنی پیگیری قدرت بیرونی و این برای کسانی است که از داشتن قدرت درونی محرومند. 


اگر به دنبال طرفداران زیاد در اینترنت هستی، این سه موضوع حسابی پرطرفدار است! برای همین، عنوان این نوشته شد سکس و غیبت و سیاست! 


اما عنوان کل داستان نیست! 

اینجا قرار است از نانوشتنی بنویسیم. نانوشتنی همان عشق است. همان خود. خود واقعی. همان لحظه. 

همان چیزی که شاید در بازار اینترنت پرطرفدار نباشد ولی مانا ترین است. 

این نانوشتنی با تو می‌ماند. تا آخر! 

این نانوشتنی همانی است که همیشه بوده و هست!

این نانوشتنی همان خودِ واقعی توست. 

همانی که همیشه باتو هست. 

در تنهایی و در سکوت. 

در زندگی و در مرگ. 

حتی وقتی مشغول پرداختن به سکس و غیبت و سیاست هستی! 

او با توست. 

تویی که غایبی! 



نظرات

برای تجربه‌ی کل نانوشتنی ها؛ لطفا فهرست موضوعی و زمانی بالای صفحه را ببینید!

صدای سخن عشق

جاعنوانی

میراثِ من!

معنیِ زندگی

خواستن و استغنا

مهمترین کار ۳

چسبیدن به دنیا

مراقبهء نوشتن ۱۶ اردیبهشت

برای تارا، همه‌ی آدم‌ها و خودم!

فرمولِ حالِ بد