پراکنده گویی های سفر

 پراکنده گویی های سفر

---

حس می‌کنم سطح نوشته‌ها اومده پایین. تبدیل شده به روایت اتفاقات روزانه. البته سطح بندی بی معنیه. فعلا ولش کن. 


برای خوب نوشتن نیازه خوب مدیتیشن کرده باشم. توی سفر نماز سفریه. مدیتیشن هم سخت تره. به بزرگی خودتون ببخشید!


بهترین کار همیشه پرداختن به درونه! نه نوشتن! نه اینستاگرام! نه این موبایل لعنتی! که اگه بشه ترکش می کنم. 


وقتی مدام دنبال غذا و جای خواب باشی سطح روحت کلا میاد پایین! این اتفاق در مسافرت می‌افته! و هنگامی که مورتگیج داری در کشورهای پیشرفته!


نظرات

برای تجربه‌ی کل نانوشته ها؛ لطفا فهرست موضوعی و زمانی بالای صفحه را ببینید!

کارما برای خودم و برای تارا!

کونِ کار -۶- آیا معنویت جدی است؟

خودکشی!

شُکرگذاری در لحظه!

عدالت - عدالتِ لحظه

چرا می‌نویسم؟ چون هستم؟

کونِ کار -٣ - آیا مراقبه فرار است؟

تنهایی و آرامش جاده

مکالمات من و تارا

توجه به خود، اتصال با خدا